Δευτέρα 16 Νοεμβρίου 2026

Ανάδειξέ το - Συνέντευξη για τα 3 πρώτα βιβλία της σειράς της Αίθουσας της Γνώσης (05/11/2026)

 Παρακολουθήστε παρακάτω, το βίντεο από την Συνέντευξη του Λεωνίδα-Βασιλείου Μανιάτη στην εκπομπή της κυρίας Άννας Νικολαΐδη, "Ανάδειξέ το", με θέμα τα βιβλία "Η Αίθουσα της Γνώσης" και "Η Μούσα της Αναρχίας" (μέρος πρώτο & μέρος δεύτερο):


Το βίντεο προβλήθηκε μέσω του Alert Channel, στις 5 Νοεμβρίου 2026.


Τα τρία βιβλία κυκλοφορούν από τις Εκδόσεις Συμπαντικές Διαδρομές και μπορείτε να τα βρείτε στο ηλεκτρονικό κατάστημα των εκδόσεων, καθώς και σε πλήθος συνεργαζόμενων φυσικών και ηλεκτρονικών βιβλιοπωλείων.




Κυριακή 20 Σεπτεμβρίου 2026

Κριτική κυρίας Κυριακής Γανίτη (Vivliovamon, Dominica Amat) για την Μούσα της Αναρχίας (19/09/2026)

 Ευχαριστώ από καρδιάς την κυρία Γανίτη για την κριτική της και την παρουσίαση των βιβλίων μου μέσα από τα φιλόξενα ιστολόγιά της, καθώς και την σελίδα της στο Facebook. Ακολουθούν αποσπάσματα από τις κριτικές της για τους δύο τόμους της Μούσας της Αναρχίας, καθώς και ο σύνδεσμος για να διαβάσετε το πλήρες κείμενο, στο ιστολόγιο Vivliovamon.


Η Μούσα της Αναρχίας: Μέρος Πρώτο

Ο συγγραφέας παραμένοντας πιστός στην αρχική του στάση να μας παρουσιάσει μία ιστορία που εξελίσσεται μέσα σε ένα δυστοπικό σκηνικό που εναρμονίζεται, πλήρως, με την επίδραση της επιστημονικής φαντασίας στο βιβλίο ''Η μούσα της Αναρχίας-Μέρος πρώτο" πιάνει το νήμα της εξιστόρησης της ιστορίας όπως μας άφησε στην κατάληξη του βιβλίου του ''Η Αίθουσα της Γνώσης"* (αν με ρωτάτε, συνετό θα είναι να το διαβάσετε κι εκείνο για να έχετε μία πιο ολοκληρωμένη εικόνα) πηγαίνοντας όχι ένα, αλλά αρκετά βήματα παραπέρα εντείνοντας το μυστήριο και την όποια αγωνία μαζί με τους εύστοχους προβληματισμούς που θέτει γύρω από την κατάχρηση της εξουσίας, τον φόβο των λίγων που προκύπτει από μία πιθανή απόκτηση της γνώσης από τον απλό λαό που θα του έδινε τη δύναμη όχι μόνο να κρίνει, αλλά και να ανατρέψει αναθεωρητικά κι άλλα αρνητικά καθεστώτα στερώντας την εξουσία από τους κατέχοντες αυτήν, την πίστη στον σκοπό, τις θυσίες που απαιτούνται για να πετύχουμε τα όσα επιθυμούμε κι αρκετά ακόμη. 

Ίντριγκες, συνωμοσίες, μπόλικη δόση φαντασίας και ένα αόρατο πέπλο φόβου που επιβάλλει (εντός κι εκτός εισαγωγικών) τον όποιο σκοταδισμό, μα και την όποια ελπίδα που ξεπηδά σαν φως κι από τις πιο μικρές χαραμάδες είναι τα κύρια χαρακτηριστικά του ευρύτερου πλαισίου όπου θα λάβουν χώρα τα γεγονότα της υπόθεσης. Μία υπόθεση δομημένη με τέτοιον τρόπο ώστε να εξελίσσεται διαρκώς με στάδια που βασίζονται σε ένα συγκεκριμένο πλάνο με την παρουσία των απαραίτητων ανατροπών, αποκαλύψεων, μα και μυστικών που γίνονται ''υποχείριο'' στα χέρια όλων των προσώπων της ιστορίας και της καταλυτικής παρουσίας αυτών, βρήκα το βιβλίο αρκετά καλογραμμένο με έναν ιδιαίτερο τρόπο αφήγησης που απαιτεί την αμέριστη προσοχή μας καθ'όλη τη διάρκεια της ανάγνωσης. Άραγε, τί μας επιφύλασσε η συνέχεια;



Η Μούσα της Αναρχίας: Μέρος  Δεύτερο

Και κάπως έτσι η ιστορία φαίνεται να ολοκληρώνεται, ή, μοιάζει σαν να μπαίνει μία άνω τελεία -αφήνοντάς μας ελεύθερους/ες να υποθέσουμε το τι μέλλει γενέσθαι- με το βιβλιο ''Η Μούσα της Αναρχίας, Μέρος Β'' που δίχως περιττές περιστροφές, ή, λοιπές επαναλήψεις συνεχίζει την εξιστόρηση της ιστορίας από εκεί που μείναμε στον επίλογο του προηγούμενου βιβλίου. Λες και τώρα ήταν η στιγμή να βγουν όλα στο φως μαζί με τις όποιες συνέπειες, τιμωρίες και επιβραβεύσεις (εντός κι εκτός εισαγωγικών)... Κι ένας λαός επιρρεπής στον όποιο/στην όποια λαοπλάνο και τη διδασκαλία ότι η πίστη μπορεί να απελευθερώσει από τα όποια δεινά. 
Μία πίστη που αλλοιώνεται το νόημά της από τον/την εκάστοτε που θέλει να κατέχει την όποια ηγετική θέση. 
Μόνο που εδώ η πιστή λαμβάνει ποικίλες κι αντικρουόμενες αναγνώσεις. 
Η πίστη χειραγωγείται. 
Αμφισβητείται. 
Γίνεται όπλο και δύναμη στα χέρια και υποκινεί εξεγέρσεις, αντιπαραθέσεις, συγκρούσεις και μάχες εσωτερικές, αλλά εξωτερικές με ηττημένους και κερδισμένους που το μόνο σίγουρο είναι ότι έχουν πληρώσει το όποιο αντίτιμο...

Διαβάζοντας το παρόν βιβλίο (μπορεί να είμαι σωστή μπορεί και λάθος) μου φάνηκε πιο προσωποκεντρικό σε σχέση με το προηγούμενο, αφού θεωρώ ότι ρίχνει το βάρος στην ψυχολογία τόσο των προσώπων που πρωταγωνιστούν μέσα σε εκείνο, καθώς και σε εκείνη του αναγνωστικού κοινού. Διλήμματα, αποφάσεις που μόνο αμετάκλητες μπορούν να θεωρηθούν, προσωπεία που ''πέφτουν'' με τρόπο εκκωφαντικό -ή μήπως ήταν εκεί κι απλώς εμείς αρνούμασταν να τα δούμε;-, τόσες όσες ανατροπές χρειάζονται και αρκετά ακόμη που σχετίζονται με το πάντρεμα της φαντασίας και της πραγματικότητας σαν ένα άλλο αλληγορικό παραμύθι για μεγάλους και μεγάλες με μηνύματα προς πολλούς/ες αποδέκτες/τριες, το βιβλίο θεωρώ ότι έρχεται να αποτελέσει τροφή για τη σκέψη για το μέλλον της ανθρωπότητας κάτω από το βάρος των όποιων αποφάσεων λαμβάνουν βάσει της κριτικής τους ικανότητας και της όποιας υπακοής/υποταγής στο θυμικό...




Διαβάστε την πλήρη κριτική εδώ: https://vivliovamon.blogspot.com/2026/09/blog-post_19.html

Το πλήρες κείμενο της κριτικής δημοσιεύτηκε και στο Goodreads, στις 19 Σεπτεμβρίου 2026.

Πέμπτη 18 Ιουνίου 2026

Πολεμώντας τους Τιμωρούς

Ο πόλεμος των Παλαιών ενάντια στους Τιμωρούς υπήρξε δύσκολος και καταστροφικός για τους πρώτους και η εξέγερση της μητέρας Λιζ και του Έκοτρα Βέρντε προβλέπεται να είναι εξίσου δύσκολη. Οι Τιμωροί μοιάζουν να έχουν το πάνω χέρι σχεδόν σε όλους τους τομείς: είναι ισχυρότεροι από εμάς σε μυϊκή δύναμη, χάριν την ισχυρότερης βαρύτητας του κόσμου τους, κινούνται ταχύτερα από εμάς και η μεταμορφική τους ιδιότητα (τουλάχιστον των αρσενικών του είδους) τους δίνει την δυνατότητα να παρεισφρέουν παντού. Τεχνολογικά ήταν πιο προηγμένοι και από τους κατοίκους των Ταρτάρων τον καιρό της Λιζ, ακόμα και από τους Παλαιούς, τον καιρό πριν την Κάθοδο στα Τάρταρα. 

Μόνο που η διαφορετική φυσιολογία τους δεν του έδινε μονάχα πλεονεκτήματα, όπως θα δούμε παρακάτω και οι Παλαιοί είχαν αναπτύξει μία σειρά από "όπλα" ικανά να κάνουν την κατάσταση λίγο λιγότερο απελπιστική για το ανθρώπινο στρατόπεδο, κάποια από τα οποία οι άνθρωποι των Ταρτάρων ίσως μπορέσουν επίσης να αξιοποιήσουν. Ας δούμε λοιπόν αναλυτικά, τα "όπλα" αυτά των Παλαιών, αλλά και των μεταγενέστερων ανθρώπων των Ταρτάρων, στον αγώνα τους κατά των απάνθρωπων Τιμωρών.

1. Οι ειδικά εκπαιδευμένοι σκύλοι

Η μεταμορφική ικανότητα των Τιμωρών είχε δικαίως γίνει για χρόνια ο εφιάλτης των ανθρώπων. Τα πλάσματα αυτά μπορούσαν να πάρουν την όψη ανθρώπου και να ακούγονται σαν άνθρωποι. Αυτό που όμως δεν μπορούσαν να πετύχουν ήταν να αναδύουν την μυρωδιά του ανθρώπινου σώματος, με αποτέλεσμα οι ευαίσθητες μύτες των καλύτερων φίλων του ανθρώπου να μπορούν να εντοπίζουν τους ανθρωπόμορφους εισβολείς, πριν προλάβουν να εφαρμόσουν το όποιο ύπουλο σχέδιο δολιοφθοράς ή δολοφονίας είχαν κατά νου. Για τον λόγο αυτό, ο σκύλος χρησιμοποιήθηκε ως το απόλυτο αμυντικό αντίμετρο από τις ανθρώπινες στρατιωτικές και αστυνομικές δυνάμεις στον αιώνα που διαμεσολάβησε από την Μεγάλη Τιμωρία μέχρι την Κάθοδο στα Τάρταρα.

Οι Τιμωροί βέβαια θέλησαν να βρουν έναν τρόπο να απαλλαγούν από τον κίνδυνο που εκπροσωπούσαν τα σκυλιά των Παλαιών και την λύση τους έδωσε ο πράκτοράς τους που έμεινε γνωστός ως Ιερός Τιμόθεος ο Θεολόγος, ο Τιμωρός που ίδρυσε την θρησκεία της μεγάλης μητέρας θεάς ως ένα μέσο υποταγής των τελευταίων ανθρώπων στην βούληση του είδους του. Αυτό που έκανε ήταν να δαιμονοποιήσει τους σκύλους, οι οποίοι, πέραν του γεγονότος ότι του γρύλιζαν όποτε τυχόν τον συναντούσαν -επειδή διαισθάνονταν την απόκοσμη φύση του- κατά τις ιερές για τους ανθρώπους των Ταρτάρων γραφές του, αποτελούσαν σύμβολα των κάθε λογής σεξουαλικών αμαρτιών, ήταν γεννήματα του κακού και έπρεπε να αφανιστούν για τον εξαγνισμό της Γης. Πριν την Κάθοδο, οι φανατικοί οπαδοί του, με την υπόσχεση της μεταθανάτιας σωτηρίας, κυνηγούσαν και δολοφονούσαν κατά συρροή σκυλιά, με αποτέλεσμα στα τελευταία χρόνια πριν την Κάθοδο πολλές ράτσες να έχουν χαθεί και μόνο μερικές χιλιάδες σκυλιά να έχουν επιβιώσει. Ο Τιμόθεος τότε, αποκτώντας τον απόλυτο σχεδόν έλεγχο του Προγράμματος Τάρταρος, στο ίδιο διάταγμα που απαγόρευε την είσοδο στα Τάρταρα των αλλοθρήσκων -ουσιαστικά καταδικάζοντάς τους σε θάνατο στην Επιφάνεια- απαγόρευε και την διάσωση των σκύλων, επιβάλλοντας την ποινή του θανάτου σε όποιον τυχόν προσπαθούσε να εισάγει σκυλιά στα Τάρταρα. 

Έτσι το είδος αφανίστηκε μαζί με τους ανθρώπους που ξέμειναν στην Επιφάνεια, λίγα χρόνια μετά την Κάθοδο και οι Τιμωροί μπορούσαν θεωρητικά να έχουν το κεφάλι τους ήσυχο από αυτήν την απειλή. Εκτός βέβαια και αν οι άνθρωποι της Λιζ βρουν κάποιον τρόπο να νεκραναστήσουν το είδος.


2. Οι υπέρηχοι

Μία από τις βασικότερες ανακαλύψεις των Παλαιών για την φυσιολογία των Τιμωρών, την οποία εκμεταλλεύτηκαν στο έπακρο, αποτρέποντας πολλές επιθέσεις τους ήταν η ευαισθησία τους σε μία πολύ συγκεκριμένη συχνότητα ήχου, ανεπαίσθητη για το ανθρώπινο αφτί. Σε πειράματα που έγιναν σε αιχμάλωτους Τιμωρούς διαπιστώθηκε ότι η έκθεσή τους σε υπερήχους μικρής συχνότητας μπορεί να τους προκαλέσει έντονο εκνευρισμό, οι μέτριας συχνότητας υπέρηχοι πόνο και οι ισχυρότεροι ακόμα και να τους σκοτώσουν επί τόπου, προκαλώντας τους ακατάσχετη εσωτερική αιμορραγία στην περιοχή του εγκεφάλου.

Με την γνώση αυτή να δίνει νέα ελπίδα στους Παλαιούς, εκείνοι ανέπτυξαν μία σειρά από νέα οπλικά συστήματα, ικανά να ακινητοποιήσουν ή ακόμα και να σκοτώσουν Τιμωρούς, όντας παράλληλα τελείως ακίνδυνοι για τους ανθρώπους. Όπλα όπως οι στατικές σειρήνες υπερήχων, οι χειροβομβίδες υπερήχων και τα ηχητικά άρματα μάχης (sonic tanks) θα αποτελούσαν για πολλά χρόνια σημαντικά εργαλεία του ανθρώπινου οπλοστασίου κατά των Τιμωρών. Ωστόσο, μετά την είσοδο στα Τάρταρα, η θρησκευτική ψευδαίσθηση -που καλλιεργήθηκε μέσα από τα κείμενα του Ιερού Τιμώθεου- ότι οι επιζήσαντες άνθρωποι ήταν πλέον ασφαλείς, "διότι οι Τιμωροί δεν είναι ευπρόσδεκτοι στην προστατευτική, γήινη αγκαλιά της μητέρας θεάς", έγινε η αιτία πολλές από τις πρακτικές αυτές και τα όπλα να ξεχαστούν στις οπλαποθήκες των Τομεαρχών, πριν οι πράκτορες των Τιμωρών διεισδύσουν σε αυτά για να τα εξαφανίσουν.

Σε ελάχιστα μόνο μέρη στα Τάρταρα διασώθηκε η γνώση ότι η τεχνολογία των υπερήχων θα ήταν χρήσιμη για την καταπολέμηση των Τιμωρών και ένα από τα μέρη αυτά ήταν και η μεγάλη βιβλιοθήκη του γκρίζου ανακτόρου, όπου η Λιζ απέκτησε πρόσβαση, ως αιχμάλωτη-φιλοξενούμενη της Τζούλιας Γκρέυ. Μην σας κάνει εντύπωση το παράδοξο η γνώση αντιμετώπισης των Τιμωρών να βρίσκεται στο ανάκτορο μίας εκ των πλέον αφοσιωμένων υπηρετών τους. Οι Γκρέυ άλλωστε δεν ήταν πάντα έτσι, καθώς στο παρελθόν υπήρξαν ιδιαίτερα επιφυλακτικοί κατά των Τιμωρών.


3. Οι λεπίδες μπούμερ


Αν κάποιος ποτέ ισχυριστεί ότι οι δυνάμεις της Ωκεάνιας Συμπολιτείας (του ενός από τα οκτώ Υπερκράτη των Παλαιών πριν την Κάθοδο) δεν συνεισέφεραν παρά ελάχιστα στον πόλεμο εναντίον των Τιμωρών, θα αρκούσε για να καταρρεύσει ο ισχυρισμός του να του υπενθυμίσουμε ποιοι ήταν που σχεδίασαν την λεπίδα μπούμερ.

Με πρότυπο τα μπούμεραγκ των γηγενών πληθυσμών της Αυστραλίας, οι στρατιωτικές δυνάμεις της Ωκεάνιας Συμπολιτείας παρήγαγαν μία πολύ πιο αποτελεσματική εκδοχή του: την λεπίδα μπούμερ. Η λεπίδα μπούμερ έχει την ικανότητα να ταξιδεύει πολύ πιο μακριά απ' ότι ένα αρχαίο μπούμεραγκ, καθώς δεν στηρίζεται τόσο στην δύναμη ρίψης από τον χρήστη, όσο στα συστήματα μη επανδρωμένου μικρο-οχήματος (mini-drone) που έχει ενσωματωμένα. Μπορεί έτσι να κινείται σε μεγάλες αποστάσεις, να στρίβει στον αέρα για να αποφεύγει εμπόδια (τοίχους, δένδρα, κλπ.), καθώς και να κυνηγά τον στόχο της. Κατά την επιστροφή, δύναται να αναγνωρίσει το χέρι που την πέταξε, με αποτέλεσμα να κόψει ταχύτητα και να προσγειωθεί με ασφάλεια σε αυτό, ώστε να μειωθεί ο κίνδυνος να χτυπήσει τον χρήστη -αν βέβαια αυτός θέλει να μην χτυπηθεί. Τέλος το έξυπνο σύστημα συλλογής ενέργειας που διαθέτει, της επιτρέπει να απορροφά θερμική ενέργεια από το περιβάλλον, καθιστώντας την ιδανική για χρήση στην ολοένα και θερμότερη μετά την Μεγάλη Τιμωρία Επιφάνεια του πλανήτη, αλλά και στα γενικά θερμά ως προς την μέση θερμοκρασία τους Τάρταρα.

Στην Επιφάνεια, μία από τις μεγαλύτερες δυνάμεις των Τιμωρών ήταν να πραγματοποιούν μεγάλα άλματα (πολλών μέτρων), αφού η βαρύτητα της Γης είναι ασθενέστερη από αυτήν του δικού τους κόσμου και άρα μπορούν να κινούνται με τεράστια ευκολία, αποφεύγοντας χτυπήματα, πριν χτυπήσουν τον στόχο τους από ψηλά. Παράλληλα, η τεράστια ευκινησία τους τους κάνει δύσκολους στόχους για συμβατικά πυροβόλα όπλα. Η λεπίδα μπούμερ όμως τους κυνηγά στον αέρα και δεν σταματά μέχρι να τους χτυπήσει και η μόνη τακτική που θα μπορούσε να σώσει τον διωκόμενο από την λεπίδα Τιμωρό, είναι να την ανακατευθύνει προς κάτι άλλο που βρίσκεται στον χώρο (π.χ. προς ένα πετούμενο ή έναν κορμό δένδρου, σε εξωτερικό χώρο ή σε έναν πολυέλαιο που κρέμεται από το ταβάνι, σε έναν εσωτερικό χώρο), κάτι που μπορεί να γίνει, αλλά χρειάζεται τεράστια επιδεξιότητα.

Δεν είναι τυχαίο ότι ο Πέρσιους Βέρντε, ιδρυτής του Οίκου Βέρντε και σφοδρός πολιτικός αντίπαλος του Ιερού Τιμόθεου του Θεολόγου, κατά την παράδοση, κοιμόταν πάντα έχοντας κάτω από το προσκεφάλι του μία λεπίδα μπούμερ, η οποία παρά την αρχαϊκότητά της, πέρασε από γενιά σε γενιά και κατέληξε στα χέρια του Έκτορα Βέρντε και έγινε το πρότυπο για την αντιγραφή του όπλου στα Τάρταρα (όπου παλαιότερα δεν ήταν τόσο γνωστό). Αν και ελάχιστοι από τους επιζώντες της Ωκεάνιας Συμπολιτείας κατάφεραν να υπερβούν τον Ζωστήρα του Πυρός, ώστε να φτάσουν στο Βόρειο Ημισφαίριο και να γίνουν δεκτοί στα Τάρταρα, η κληρονομιά τους στον αγώνα για την ελευθερία παρέμεινε ζωντανή, χάριν του έξυπνου αυτού όπλου.


4. Η στέβια

Στο "Σκοτεινό Δάσος" του Ιερού Τιμόθεου του Θεολόγου περιγράφεται και ως ο "γλυκός θάνατος", διότι όπως ανακαλύπτεται στην συνέχεια, είναι άκρως τοξική για τους Τιμωρούς, αν και άκακη για τους ανθρώπους. Οι Τιμωροί είχαν ανακαλύψει την τοξικότητα για το είδος τους του φυτού αυτού και του γλυκαντικού που προκύπτει από την επεξεργασία του ήδη από τα χρόνια πριν την Έξοδο. Είχαν όμως καταφέρει οι Παλαιοί να μην ανακαλύψουν ποτέ αυτήν τους την αδυναμία.

Ωστόσο, για να είναι σίγουρος ότι οι άνθρωποι δεν θα αποκάλυπταν ποτέ την αδυναμία τους αυτή, ο Ιερός Τιμόθεος φρόντισε να απαγορεύσει αυτό το φυτό από τα θερμοκήπια των Ταρτάρων, μαζί με μία σειρά άλλων φυτών με δηλητηριώδεις ή εξαρτησιογόνες ιδιότητες. Σύμφωνα με την θρησκευτική παραβολή, η μητέρα θεά οδήγησε κάποτε τον Ιερό Τιμόθεο σε ένα σκοτεινό δάσος (εξ ου και το όνομα του συγκεκριμένου ιερού βιβλίου) και του ανέθεσε την καταγραφή των φυτών που βρίσκονταν σε αυτό, ώστε να αφεθούν να χαθούν στην Επιφάνεια, λόγω του ότι είναι φορείς θανάτου και αμαρτίας. Για την στέβια αναφέρεται συγκεκριμένα ότι είναι ένα φυτό που διαπράττει το αμάρτημα της απάτης. Ξεγελάει τον ανθρώπινο εγκέφαλο ότι είναι πλούσιο σε ενέργεια, όπως η ζάχαρη, αλλά στην ουσία τον "κλέβει" σε θερμίδες, κάτι ενίοτε επιθυμητό μεταξύ των Παλαιών, αλλά σίγουρα ανεπιθύμητο για τους πεινασμένους ανθρώπους των Ταρτάρων.

Ωστόσο το φυτό αυτό κατάφερε να εισδύσει στα Τάρταρα για ιατρικούς λόγους και έμεινε κρυμμένο για αρκετές γενιές στο ανάκτορο του Οίκου των Γαλανών, στον Γαλάζιο Τομέα. Η τυχαία ανακάλυψη της φονικής για τους Τιμωρούς ιδιότητάς του γλυκαντικού επέφερε την σκληρή τιμωρία της γηραιάς αρχόντισσας Ζωής Γαλανής, η οποία είδε όλη της την οικογένεια (παιδιά και εγγόνια) να αποδεκατίζεται κατόπιν μίας σειράς από ατυχή περιστατικά που οι Τιμωροί είχαν ενορχηστρώσει. Θεωρώντας ότι πλέον είχαν να κάνουν με μία τρομοκρατημένη γριά αρχόντισσα, ακίνδυνη για τα σχέδιά τους, την άφησαν να ζήσει, μιας και δεν είχε μπροστά της άπλετο χρόνο. Εκείνη όμως σχεδίαζε την εκδίκησή της, καλλιεργώντας κρυφά όλο και περισσότερα φυτά στέβιας στα θερμοκήπιά της και περιμένοντας την στιγμή που θα τα διαθέσει, μαζί με το μυστικό της τοξικότητάς τους για τους Τιμωρούς σε όποιον αποδειχθεί πιο ικανός να τους αντιμετωπίσει. Θα μπορούσε άραγε αυτός να είναι ο Έκτορας Βέρντε;









Τετάρτη 17 Σεπτεμβρίου 2025

Το Books Harbor για την Αίθουσα της Γνώσης

Ευχαριστώ θερμά την Αντιόπη Κουφού και το Books Harbor για την παρουσίαση του πρώτου βιβλίου της σειράς, με τίτλο "Η Αίθουσα της Γνώσης" (2023) στο Instagram! 

Για περισσότερα, κάντε κλικ στην εικόνα.



Κυριακή 15 Σεπτεμβρίου 2024

Video παρουσίασης των βιβλίων μου από την Ελένη Ζερβοπούλου

Ευχαριστώ από καρδιάς την Ελένη Ζερβοπούλου και την ομάδα του ιστολογίου Books and Freckles για το video παρουσίασης των βιβλίων μου "Η Αίθουσα της Γνώσης" (2023) και "Η Σύζυγος του Αυτοματοποιού" (2024)!



Ακολουθούν τα οπισθόφυλλα με τις περιλήψεις των δύο βιβλίων που και τα δύο κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Συμπαντικές Διαδρομές:


Η Αίθουσα της Γνώσης (2023)



Η Σύζυγος του Αυτοματοποιού (2024)





Σάββατο 1 Ιουνίου 2024

Η Αίθουσα της Γνώσης - Περίληψη του βιβλίου

 Βαθιά μέσα στην σκοτεινή αγκαλιά της Γης, οι τελευταίοι άνθρωποι επιβιώνουν με δυσκολία σε μία άχαρη καστική κοινωνία που μαστίζουν ο υπερπληθυσμός, η πείνα και η τυραννική ηγεσία των Τομεαρχών. Μία στοά που γεμίζει με μάγμα, μία μητέρα που προσπαθεί να σώσει τη νεογέννητη κόρη της και ένας πονόψυχος ιερέας θα θέσουν όμως σε κίνηση μία απρόσμενη αλληλουχία γεγονότων, ικανή να δώσει ελπίδα στους ανθρώπους των ατέλειωτων σπηλαίων.  

Χρόνια μετά, η Λιζ, το μωρό που διασώθηκε, έχει μεγαλώσει και είναι ιέρεια της μητέρας θεάς, αλλά αισθάνεται ότι πορεύεται έναν δρόμο που άλλοι επέλεξαν για εκείνη. Η επεισοδιακή της γνωριμία με τον νεαρό Τομεάρχη Έκτορα Βέρντε θα φέρει τα πάνω-κάτω στην ζωή και των δύο, ξυπνώντας μέσα τους έναν απαγορευμένο έρωτα και οδηγώντας τους σε ένα επικίνδυνο μονοπάτι που αψηφά τους ιερούς νόμους, φέρνοντάς τους αντιμέτωπους με τους ισχυρούς του υπόγειου κόσμου τους, αλλά και με απόκοσμες δυνάμεις, βγαλμένες μέσα από τους μύθους για την Κάθοδο στα Τάρταρα.  

Ο κίνδυνος καραδοκεί παντού και οι εχθροί τους συνασπίζονται για να καταστρέψουν την ελπίδα που εκείνοι αντιπροσωπεύουν. Και μόνο ένα μέρος κρύβει τις απαντήσεις που αναζητά η Λιζ, προκειμένου να αλλάξει το φρικτό μέλλον που τους περιμένει: η Αίθουσα της Γνώσης. Οι προειδοποιήσεις του θετού της πατέρα ηχούν προειδοποιητικά στα αφτιά της. Η Αίθουσα της Γνώσης σκληραίνει τις ψυχές. Δημιουργεί ανθρώπινα τέρατα. Όποιος μπαίνει σε αυτήν ζωντανός, γυρνά πίσω ψυχικά νεκρός. Αλλά μόνο εκεί κρύβεται η σοφία των Παλαιών που θα μπορούσε, ίσως, να σώσει την Ανθρωπότητα από τον τελικό της αφανισμό.


Το μυθιστόρημα "Η Αίθουσα της Γνώσης" είναι το τρίτο βιβλίο του Λεωνίδα-Βασιλείου Μανιάτη. Κάνοντας κλικ στους ακόλουθους συνδέσμους, μπορείτε να μάθετε περισσότερα για τον συγγραφέα και για τις λογοτεχνικές του δημοσιεύσεις.

Επί του παρόντος, το βιβλίο αυτό κυκλοφορεί μόνο στα ελληνικά από τις Εκδόσεις Συμπαντικές Διαδρομές. Ωστόσο, πατώντας στα παρακάτω κουμπιά, μπορείτε να διαβάσετε την περίληψή του κι σε μία σειρά από άλλες γλώσσες, ενώ πατώντας πάνω στην εικόνα του εμπροσθοφύλλου του βιβλίου, μπορείτε να βρείτε την ελληνική έκδοση του βιβλίου. Για περισσότερα στοιχεία του βιβλίου τέλος, κάντε κλικ εδώ.


EN: Book's Abstract
FR: Résumé du Livre
IT: Riassunto del Libro
GE: Buchzusammenfassung (es wird erwartet)
             

Ανάδειξέ το - Συνέντευξη για τα 3 πρώτα βιβλία της σειράς της Αίθουσας της Γνώσης (05/11/2026)

 Παρακολουθήστε παρακάτω, το βίντεο από την Συνέντευξη του Λεωνίδα-Βασιλείου Μανιάτη στην εκπομπή της κυρίας Άννας Νικολαΐδη, " Ανάδειξ...