Στην σελίδα αυτή παρουσιάζονται οι βασικοί χαρακτήρες του βιβλίου "Η Μούσα της Αναρχίας" (και των δύο μερών). Οι χαρακτήρες παρουσιάζονται με βάση την κάστα τους, αφού ζουν σε μία καστική κοινωνία και δευτερευόντως αλφαβητικά. Στην περίπτωση της κάστας των τοπαρχών, υπάρχει και μία ομαδοποίηση με βάση των Οίκων. Επίσης αναφέρονται ξεχωριστά και οι αναφερόμενη στο βιβλίο Παλαιοί που έζησαν στα χρόνια πριν την Κάθοδο στα Τάρταρα.
Σημείωση: Ο παρακάτω κατάλογος περιέχει ελάσσονα spoilers για το βιβλίο "Η Αίθουσα της Γνώσης".
Ιερατείο της μητέρας θεάς
Ιερός Ματθαίος ο Θεολόγος*: Ο θεμελιωτής της πίστης στην μεγάλη μητέρα θεά, ο οποίος έζησε τα χρόνια της Καθόδου στα Τάρταρα. Οι περισσότεροι από τους κατοίκους των Ταρτάρων εξακολουθούν να προσεύχονται σε αυτόν, ακόμα και αρκετούς αιώνες μετά τον θάνατό του.
Μητέρα Λιζ: Η πρωταγωνίστρια του βιβλίου, η οποία στο παρελθόν είχε διατελέσει ιέρεια της μεγάλης μητέρας θεάς, μέχρι και την καθαίρεσή της, στο τέλος της "Αίθουσας της Γνώσης". Για περισσότερα, βλ. Λιζ Γκρέυ.
Μητέρα Στέλλα: Η μητέρα Στέλλα, κόρη εργατών που δούλευαν για το ιερατείο της μεγάλης μητέρας θεάς, κατάφερε να γίνει δεκτή σε αυτό και να φοιτήσει στην Ιερή Ακαδημεία. Ο μέντοράς της, πατέρας Μάξιμους, εκμεταλλεύηκε την θέση του ως δάσκαλός της και την εξουσία που ασκούσε πάνω της, για να συνάψει παράνομα σχέση μαζί της και να την καταστήσει έτσι υπό τον απόλυτο έλεγχό του. Η φυσική της ομορφιά, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι δεν είχε κάποιον άλλο προστάτη μέσα στο ιερατείο, την καθιστούσε ειδανικό στόχο για τις παράτυπες ορέξεις του πατέρα Μάξιμους, ο οποίος σύντομα την εμπιστεύτηκε αρκετά, ώστε να την στέλνει σε διάφορες αποστολές. Όταν η μητέρα Λιζ εγκατέλειψε την δογματικά ορθή θρησκευτική διδασκαλία και ο πατέρας Μάξιμους στράφηκε εναντίον της, δεν θα δίσταζε να χρησιμοποιήσει την μητέρα Στέλλα ως πιόνι σε μία επιχείρηση για να παγιδέψει την αιρετική παλαιά του μαθήτρια. Όμως, δεν αργεί η ημέρα που και η μητέρα Στέλλα θα στραφεί εναντίον του -με ιδιοτελή βέβαια κίνητρα- και θα υποστηρίξει την μητέρα Λιζ στον αγώνα της για την αναμόρφωση της θρησκείας, κερδίζοντας το προσωνύμιο, μητέρα Στέλλα η Ομολογήτρια.
Αρχιερέας Κλόντιους: ο ανώτερος θρησκευτικός ηγέτης των Ταρτάρων και μακρινός διάδοχος της εξουσίας του Ιερού Ματθαίου του Θεολόγου. Βρίσκεται σε συμμαχία με τις δυνάμεις που θέλουν την συνέχιση του καστικού συστήματος, όπως αυτό περιγράφεται από το ιερό βιβλίο των Νόμων της Καθόδου και ανθίσταται σε κάθε προσπάθεια τροποποίησής τους. Επιπλέον, είναι στενός συνεργάτης του Τοποτηρητή των Τιμωρών στα Τάρταρα, Ιέρωνα και χαίρει της εμπιστοσύνης του περισσότερο απ' όσο οποιοσδήποτε άλλος κάτοικος των Ταρτάρων.
Πατέρας Μάξιμους: ένας από τους στενότερους συνεργάτες του αρχιερέα Κλόντιους, η γνώμη του οποίου θεωρείται σημαντική στο ιερατείο, καθώς έχει εντρυφήσει σε θέματα ιερού δικαίου κατά την διάρκεια της μακράς ζωής του. Είναι τοποθετημένος ως ανακτορικός ιερέας στο ανάκτορο των Ντ’ Οράνζ και παράλληλα διδάσκει στην Ιερή Ακαδημία του Ιερού Τομέα. Αισθάνεται ότι απειλείται από την "αιρετική" διδασκαλία της παλαιάς του μαθήτριας, της Λιζ και συνεργάζεται με τους Τιμωρούς εναντίον της. Παράλληλα, επιστρατεύει μία από τις προστατευομένες του, την μητέρα Στέλλα, προκειμένου να παγιδέψει την παλαιά του μαθήτρια.
Πατέρας Μπεν*: Βλέπε παρακάτω, Μπεν Γκρέυ.
Κάστα των Τοπαρχών Αρχόντων
Οίκος Βέρντε (Πράσινος Τομέας)
Αιμιλία Βέρντε*: Η αδικοχαμένη δίδυμη αδελφή του Έκτορα Βέρντε, η οποία αυτοκτόνησε, αμέσως μετά την έξοδό της από την Αίθουσα της Γνώσης. Ο θάνατός της, βύθισε τον αδελφό της σε βαθιά θλίψη, απ' την οποία βγήκε μόνο χάρη στην σχέση του με την μητέρα Λιζ.
Έκτορας Βέρντε: Ο Τομεάρχης του Πράσινου Τομέα, η γνωριμία και η παράνομη σχέση του οποίου με την μητέρα Λιζ, τον έχουν μετατρέψει σε έναν τελείως διαφορετικό άνθρωπο, λυτρώνοντάς τον από την κατάθλιψη για τα αναπόφευκτα κακά που έκανε στο παρελθόν και δίνοντάς του την δύναμη να διεκδικήσει έναν καλύτερο κόσμο για όλους τους ανθρώπους των Ταρτάρων. Αν η μητέρα Λιζ είναι η καρδιά, αυτός είναι η ψυχή της επανάστασης, ενώ η ηθική του ακεραιότητα διασφαλίζει ότι ο αρχικός σκοπός της επανάστασης δεν κινδυνεύει να εκτραπεί. Αποτελεί τον νούμερο δύο αντίπαλο των Τιμωρών, μετά την ίδια την Λιζ και ένα από τα μεγαλύτερά τους προβλήματα στα Τάρταρα που κάνουν το παν για να εξουδετερώσουν.
Τζούλιο Βέρντε*: Πατέρας του Έκτορα και της Αιμιλίας Βέρντε και τομεάρχης του Πράσινου Τομέα. Δεν μπορεί να αντέξει την ξαφνική αυτοκτονία της κόρης του και λίγες ημέρες μετά, η καρδιά του τον προδίδει, οδηγώντας και εκείνον στον θάνατο και αφήνοντας στην θέση του τον άπειρο ακόμα γιο του, στην μέση μίας τεράστιας πολιτικής κρίσης που θα στιγματίσει βαθύτατα τον νεαρό Έκτορα Βέρντε.
Πέρσιους Βέρντε*: Γενάρχης του Οίκου Βέρντε. Βλ. παρακάτω στην κατηγορία Παλαιοί
Οίκος Γαλανός (Γαλάζιος Τομέας)
Ζωή Γαλανή: Η γηραιότερη από τους Τομεάρχες που ζουν στα Τάρταρα, στα χρόνια που λαμβάνουν χώρα τα γεγονότα του βιβλίου. Παρά την προχωρημένη ηλικία της, διατηρείται σε αρκετά καλή φυσική και πνευματική κατάσταση, ώστε να μπορεί να διευθύνει έναν από τους πιο νευραλγικούς Τομείς των Ταρτάρων, αυτόν δηλαδή που περιέχει την Δεξαμενή Καλλιρόη, τον μεγαλύτερο ταμιευτήρα νερού των Ταρτάρων, καθώς και τα εργοστάσια που ασφαλτώνουν το νερό της, υδρεύοντας ολόκληρα τα Τάρταρα. Το γεγονός ότι δεν έχει κάποιον άμεσο διάδοχο, κάνει πολλούς τοπάρχες να ονειρεύονται την θέση της, αλλά εκείνη είναι αποφασισμένη να ζήσει για αρκετά χρόνια ακόμα. Φήμες λένε ότι δεν τρέφει ιδιαίτερη συμπάθεια για τους Τιμωρούς, ωστόσο λόγω της ηλικίας και των περιορισμένων δυνάμεών της, δεν θεωρείται από αυτούς ως σημαντική απειλή και απλά περιμένουν τον θάνατό της για να την αντικαταστήσουν με κάποιον πιο πιστό σε εκείνους Τομεάρχη.
Οίκος Γκρέυ (Γκρίζος Τομέας)
Λιζ Γκρέυ: Η έκπτωτη ιέρεια Λιζ, την οποία οι Τιμωροί αποκαλούν περιπαιχτικά "Μούσα της Αναρχίας" λόγω της διδασκαλίας της που στρεφόταν ενάντια στην δική τους τάξη πραγμάτων, πήρε από τον θετό της πατέρα, Μπεν, το οικογενειακό όνομα Γκρέυ. Όντας αιχμάλωτη της άκαρδης θείας της, Τομεάρχη Τζούλιας Γκρέυ και χωρίς την δυνατότητα να έρθει σε επαφή με τον σύντοφό της, Έκτορα, η Λιζ βρίσκει έναν απόρσμενο σύμμαχο στο πρόσωπο του θείου της, Τόμπιν, ο οποίος την βοηθά κρυφά να συνεχίσει να εργάζεται πάνω στην διατύπωση της απελευθερωτικής της διδασκαλίας. Αν και οι Τιμωροί απαιτούν την θανάτωσή της, για την ώρα την σώζει το αγέννητο παιδί που έχει στα σπλάχνα της, όντας παιδί του άρχοντα Έκτορα Βέρντε και συνεπώς διάδοχος του πράσινου θρόνου, την σώζει. Διότι ο θάνατος του παιδιού αυτού θα συνιστούσε αιτία πολέμου μεταξύ των Οίκων Γκρέυ και Βέρντε, κάτι που η γκρίζα αρχόντισσα δεν θα ήθελε να προκαλέσει. Συνεπώς, μέχρι να γεννήσει, παραμένει σχετικά ασφαλείς και συνεχίζει να εργάζεται, αποσκοπώντας στην απελευθέρωση των συνανθρώπων της από τον ζυγό των Τιμωρών και των Τομεαρχών και ιερέων υποτελών τους.
Μπεν Γκρέυ*: Ο πατέρας Μπεν ήταν -καθ' ομολογίαν φίλων και εχθρών- ένας από τους πιο φωτεισμένους ιερείς της μεγάλης μητέρας θεάς. Στερνός γιος του άρχοντα Κάηλ Γκρέυ, ο Μπεν ήθελε πάσση θυσία να αποφύγει την είσοδό του στην τρομερή Αίθουσα της Γνώσης, στην οποία υποβάλλονταν όλοι οι άνθρωποι της κάστας του και έτσι έγινε ιερέας της μητέρας θεάς για να αποφύγει την διαδικασία αυτή. Ως ιερέας, μεταξύ άλλων αγαθοεργιών, έσωσε ένα ορφανό κορίτσι από βέβαιο θάνατο και το υϊοθέτησε, μεγαλώνοντάς το και εμπνέοντάς το να ακολουθήσει τα δικά του χνάρια. Το κορίτσι αυτό ήταν η Μητέρα Λιζ, η πρωταγωνίστρια και των δύο βιβλίων. Όταν η θετή του κόρη όμως, κάποια στιγμή, βλέποντας την άδικη πραγματικότητα του κόσμου τους, στράφηκε ενάντια στις διδαχές της επίσημης θρησκείας, μιλώντας για ισότητα και ελευθερία όλων των ανθρώπων, αν και αρχικά με μια κάποια δυσφορία, δεν μπόρεσε παρά να μην την στηρίξει στο επικίνδυνο μονοπάτι που διάλεξε. Κι όταν οι εχθροί της την έπιασαν και ετοιμάστηκαν να την εκτελέσουν, εκείνος βρήκε την μοναδική νομική λύση που μπορούσε να την σώσει. Μία λύση που θα απαιτούσε από εκείνον να γυρίσει στην κάστα των τοπαρχών, απ' την οποία προήλθε και να υποβληθεί στην τρομερή δοκιμασία, απ' την οποία, όταν ήταν νέος, έκανε το παν για να ξεφύγει. Ωστόσο, η καρδιά του δεν άντεξε την τρομακτική εμπειρία που τον περίμενε στην Αίθουσα της Γνώσης, με αποτέλεσμα να πεθάνει στο τελευταίο κεφάλαιο του ομώνυμου βιβλίου. Παρά ταύτα, η θύμισή του είναι ακόμα ζωντανή στην ψυχή της Λιζ και ο πόνος της απώλειάς του νωπός ακόμα, επηρεάζει την ψυχολογία της.
Μπιλ Ο' Νιλλ Γρέυ*: Γενάρχης του Οίκου Γκρέυ. Βλ. παρακάτω, Μπιλ Ο' Νιλλ στην κατηγορία των Παλαιών.
Κάηλ Γκρέυ*: Πατέρας των Οκτάβιους, Τζούλια, Σαμάνθα, Τόμπιν και Μπεν Γκρέυ και παλαιός τομεάρχης του Γκρί Τομέα. Μετά τον θάνατό του, τον διαδέχεται η μεγαλύτερη κόρη του, Τζούλια Γκρέυ.
Οκτάβιους Γκρέυ*: Ο πρωτότοκος γιος του άρχοντα Κάηλ Γκρέυ που πέθανε μυστηριωδώς στα δεκαεννιά του χρόνια. Ο θάνατός του αποδόθηκε σε αυτοχειρία, οφειλόμενη στην εμπειρία της Αίθουσας της Γνώσης, αλλά κάτι τέτοιο μοιάζει πρακτικά απίθανο, καθώς είχε περάσει πάνω από χρόνος από τότε που μπήκε για πρώτη φορά σε αυτήν. Επιπροσθέτως ο τρόπος θανάτου, το ότι ανέβηκε στην νεκρή Επιφάνεια του πλανήτη και αποσυνέδεσε (ο ίδιος άραγε) την δεξαμενή οξυγόνου της προστατευτικής του στολής μοιάζει μάλλον ύποπτος, αλλά πιθανότατα λίγα θα μάθουν οι υπόλοιποι για την τύχη του αφού ο μόνος που ίσως κάτι να ήξερε, ο παλιός άρχοντας Κάηλ Γκρέυ σπάνια μιλούσε γι' αυτό και πλέον έχει και αυτός πεθάνει.
Σαμάνθα Γκρέυ*: Η μικρότερη από τις δύο κόρες και τρίτη κατά σειράν γέννησης ανάμεσα στα παιδιά του Κάηλ Γκρέυ. Όπως και ο πατέρας Μπεν, ο νεότερος από τα αδέλφια της, είχε καλή ψυχή, σε αντίθεση με ό,τι συνέβαινε με τους περισσότερους Τομεάρχες, με αποτέλεσμα η είσοδός της στην Αίθουσα της Γνώσης να της δημιουργήσει μία χρόνια μελαγχολία. Αρκετά χρόνια αργότερα, κατά την διάρκεια ενός ταξιδιού της στην Ιερή Πολιτεία, αυτοκτόνησε υπό αδιερεύνητες συνθήκες, στο σπηλαιόσπιτο του αδελφού της, πατέρα Μπεν, όπου φιλοξενείτο ήδη αρκετούς μήνες. Η αιτία του θανάτου της αποδόθηκε στις παρενέργειες της Αίθουσας της Γνώσης, όμως φήμες λένε ότι υπήρχε και κάποια άλλη αιτία που την οδήγησε στο απονενοημένο... Κάποιο μυστικό που κράταγε από τον πατέρα της, άρχοντα Κάηλ και που μόνο κάποια από τα αδέλφια της ίσως γνώριζαν.
Τζούλια Γκρέυ: Η εξαιρετικά σκληρή, αλλά και οξυδερκέστατη τομεάρχης του Γκρι Τομέα. Η εμπειρία της στην Αίθουσα της Γνώσης την έκανε να απωλέσει κάθε ίχνος ανθρωπιάς από μέσα της και να χρησιμοποιεί έκτοτε τους υπηκόους της σαν άψυχα πιόνια, προκειμένου να πετύχει τους σκοπούς της. Ωστόσο, έχει μέσα της έναν τεράστιο και εν μέρει δικαιολογημένο φόβο για τους Τιμωρούς και δέχεται να συνεργαστεί μαζί τους, προκειμένου να προστατέψει τον εαυτό της, αλλά και να κερδίσει από την συνεργασία αυτή. Δέχεται λοιπόν αναντίρρητα τις εντολές τους, ακόμα και όταν της ζητούν να κρατήσει αιχμάλωτη παρά την θέλησή της την θετή κόρη του ιερέα αδελφού της, την μητέρα Λιζ.
Τόμπιν Γκρέυ: Το προτελευταίο από τα παιδιά του άρχοντα Κάηλ Γκρέυ και σίγουρα το πιο προικισμένο σε θέματα ευστροφίας και στρατηγικής σκέψης. Ο Τόμπιν δεν ανήκει στο συνηθέστερο είδος τοπάρχη που διεκδικεί την εξουσία μέσω της επιβολής και της διαρκούς προβολής. Αντιθέτως, προτιμά να δουλεύει ανενώχλητος στο παρασκήνιο, αξιοποιώντας την μακιαβελική του μεγαλοφυία, με το να κινεί αθέατος νήματα και να πετυχαίνει αυτό που θέλει, ει δυνατόν, χωρίς κανείς να το καταλάβει. Πριν πεθάνει, ο αδελφός του ο Μπεν, τον έβαλε να του υποσχεθεί ότι, σε περίπτωση που κάτι του συνέβαινε, θα αναλάμβανε να προστατέψει την θετή του κόρη, Λιζ, από την οργή της αδελφής τους, της Τζούλιας. Και πράγματι, λίγο αφού εκείνη έφτασε δέσμια στο γκρίζο ανάκτορο, ο Τόμπιν την πλησιάζει κρυφά και της υπόσχεται να την βοηθήσει να συνεχίσει το επαναστατικό της έργο, να έρθει σε επαφή με τον αγαπημένο της, τον άρχοντα Έκτορα Βέρντε και να ελευθερωθεί όταν θα έρθει η κατάλληλη ώρα. Ωστόσο, πίσω από την θετική αυτή στάση του, κρύβονται σκοτεινά σχέδια που ο δαιμόνιος αυτός άνδρας έχει υφάνει με γνώμονα τα σκιώδη προσωπικά του συμφέροντα. Θα μπορούσε άραγε η Λιζ πράγματι να τον εμπιστευτεί;
Οίκος Ιντύχο
Βλαντ Ιντύχο*: Ο γηραιός άρχοντας του Λουλακί Τομέα, το απόρθυτο ανάκτορο του οποίου υψώνεται πάνω από το βασικό επίπεδο των Ταρτάρων, στο εσωτερικό του ενός από τους πελώριους πυλώνες που στηρίζουν την οροφή του επιπέδου. Η Αίθουσα της Γνώσης τον είχε από μικρό επηρεάσει, εντείνοντας κατά πολύ την φυσική του προδιάθεση στην καχυποψία και στον φόβο που είχε μην τυχόν και κάποιοι από τους συγγενείς του τοπάρχες, προσπαθήσουν να τον ανατρέψουν. Στο χαρακτηριστικό του αυτό και στην βαθιά ριζωμένη αυτή φοβία, πάτησε ο Τιμωρός σύμβουλός του, Πάιους, ο οποίος τον ώθησε να εξοντώσει όλους σχεδόν τους συγγενείς του (αδέλφια, παιδιά και εγγόνια), κατηγορώντας τους για συνωμότες, κάποιες φορές δικαίως, αλλά συνήθως, χωρίς επαρκή στοιχεία. Από τα εγγόνια του, μόνο την Ιρίνα δεν κατηγόρησε ποτέ για συνομοσία, αλλά αναγκάστηκε να σκοτώσει τον άνδρα της όταν αυτός πράγματι ενεπλάκη σε μία κίνηση εναντίον του. Η Ιρίνα που τον είχε προειδοποιήσει γλύτωσε η ίδια από την οργή του, αλλά η εκτέλεση του άνδρα της την οδήγησε στην αυτοκτονία. Οι γιατροί δεν πρόλαβαν να σώσουν την ίδια, αλλά έσωσαν το μωρό που είχε μέσα της και σε λίγες εβδομάδες επρόκειτο να γεννηθεί, τον μικρό Κωνσταντίν. Ωστόσο, πριν το παιδί ενηλικιωθεί, ο Βλαντ πεθαίνει και ο θάνατός του αποδίδεται επίσημα στα γηρατιά -καθώς ο Πάιους, ο δολοφόνος του που τον δηλητηρίασε, κατάφερε να κρύψει καλά τα ίχνη του.
Ιρίνα Ιντύχο*: Εγγονή του Βλαντ Ιντύχο και μητέρα του μικρού Κωνσταντίν. Όταν ο παππούς της συλλαμβάνει τον σύζυγό της για συνωμοσία εναντίον του, δεν καταφέρνει να τον μεταπείσει να του χαρίσει την ζωή και γίνεται μάρτυρας στην εκτέλεσή του. Η οργή της προς τον παππού της για αυτό που της έκανε και η θλίψη της για τον χαμό του άνδρα της, τον οποίο υπεραγαπούσε, την ωθούν να δώσει τέρμα στην ζωή της, χωρίς να σκεφτεί ότι ετοιμαζόταν να φέρει στον κόσμο ένα παιδί. Οι γιατροί ωστόσο, θα κατάφερναν να σώσουν το μωρό, το οποίο ήρθε έτσι ορφανό στον κόσμο, με μόνο τον προπάππου του να του έχει μείνει ως συγγενής.
Κωνσταντίν Ιντύχο: Ο μοναχογιός της Ιρίνα Ιντύχο και δισεγγονός και μόνος διάδοχος του άρχοντα Βλαντ. Όταν είναι ακόμα παιδί, ο Πάιους ο Τιμωρός, σύμβουλος του Βλαντ, δηλητηριάζει τον άρχοντα του Λουλακί Τομέα και ανεβαίνει ο ίδιος στον θρόνο, με την ιδιότητα του αντιβασσιλέα, καθώς ο νόμιμος διάδοχος, δηλαδή ο Κωνσταντίν, είναι πολύ μικρός για να κυβερνήσει. Αμέσως μετατρέπει το στρατηγικής σημασίας ανάκτορο πάνω στον πυλώνα σε βάση των Τιμωρών, κάτι που τον καθιστά de facto τον δεύτερο ισχυρότερο Τιμωρό στα Τάρταρα, μετά τον Τοποτηρητή Ιέρωνα που εδρεύει στην Ιερή Πολιτεία. Ως αντιβασσιλέας, χρησιμοποιεί τον Κωνσταντίν για να διατηρήσει την εξουσία του έναντι άλλων διεκδικητών, αλλά παράλληλα δεν διστάζει να εκδηλώσει στο ανυπεράσπιστο αυτό παιδί τα σαδιστικά, διεστραμμένα του ένστικτα. Η ζωή του μικρού Κωνσταντίν γίνεται μια ζωντανή κόλαση, μέχρι που, όταν μαθαίνει ότι ο Αντιβασιλέας του σκοπεύει να τον υποβάλει σε μία διαδικασία πλήρους ελέγχου του μυαλού του, αποφασίζει να δραπευτεύσει και από μία εύνοια της τύχης, η απόπειρά του αυτή τον οδηγεί στο ανάκτορο του μεγαλύτερου εχθρού των Τιμωρών, του Έκτορα Βέρντε.
Οίκος Ντ' Οράνζ (Πορτοκαλί Τομέας)
Εμιλύ Ντ' Οράνζ: Αδελφή του παλιού Τομεάρχη του Πορτοκαλί Τομέα, Λουί και του τωρινού, Ζαν Ντ' Οράνζ που αποκλείστηκε από την θέση αυτή λόγω της αναπηρίας της (είναι παράλυτη από την μέση και κάτω) παρά την αξία και το μυαλό της. Μετά την δολοφονία του αδελφού της, καταφεύγει στο ανάκτορο του Έκτορα Βέρντε, ο οποίος, πατώντας πάνω στις διδασκαλίες της μητέρας Λιζ, ανακοινώνει ότι την θεωρεί την πραγματική Τομεάρχη του Πορτοκαλί Τομέα, έστω και εξόριστη, αφήνοντας να εννοηθεί ότι σκοπεύει μελλοντικά να εκδικηθεί τον θάνατο του φίλου του Λουί και να εγκαταστήσει εκείνη στην θέση του σφετεριστή Ζαν.
Ζαν Ντ' Οράνζ: Τομεάρχης του Πορτοκαλί Τομέα μετά την δολοφονία του αδελφού του Λουί από τον ίδιο, κατ' εντολή των Τιμωρών, αλλά στην ουσία ανδρείκελο και μαριονέτα στους πολιτικούς σχεδιασμούς του Ιέρωνα του Τιμωρού και του άρχοντα Εμπενίζερ Σβαρτς που αμφότεροι τον ενίσχυσαν κατά το πραξικόπημα εναντίον του Λουί. Αν και έχει την υποστήριξη των ισχυρότερων ατόμων στα Τάρταρα, ο λαός του τον θεωρεί υπαίτιο του θανάτου του παλιού Τομεάρχη και εμφανώς δεν σέβεται την ηγεσία του.
Ισαμπέλ Ντ' Οράνζ*: Παλαιά Τομεάρχης του Πορτοκαλί Τομέα. Η πίστη της στις απάνθρωπες επιταγές του ιερού νόμου, η σκληρότητά της μετά την έξοδό της από την Αίθουσα της Γνώσης και η έντονη κόντρα με την κόρη της Εμιλύ Ντ’ Οράνζ, την οδηγεί σε μία φρικιαστική απόπειρα να δολοφονήσει την μοναχοκόρη της. Ο γιος της, Λουί Ντ’ Οράνζ όμως, ανακαλύπτει τα σχέδιά της και την αντιμετωπίζει, με αποτέλεσμα τον θάνατό της και την άνοδο του Λουί στον τοπαρχικό θρόνο.
Λουί Ντ' Οράνζ*: Εκλιπών Τομεάρχης και στενός φίλος του Έκτορα Βέρντε. Για την ακρίβεια ο μόνος Τομεάρχης που αρνήθηκε να συμμετάσχει στις κινητοποιήσεις εναντίον του, όταν ξεκίνησε τις επαναστατικές του μεταρρυθμίσεις. Υπό τον φόβο ο Πορτοκαλί Τομέας να ενώσει τις δυνάμεις του με τον επαναστατημένο Πράσινο Τομέα στον επερχόμενο πόλεμο, οι Τιμωροί έστειλαν τον πατέρα Μάξιμους να υποκινήσει πραξικόπημα εναντίον του με επικεφαλής τον αδελφό του Ζαν, ο οποίος και τον δολοφόνησε, κατά την διάρκεια των εχθροπραξιών.
Οίκος Ρόγιο (Κόκκινος Τομέας)
Βαλέριο Ρόγιο: Ο άρχοντας Βαλέριο Ρόγιο είναι ένας σχετικά αδύναμος ως προς τον χαρακτήρα του άρχοντας με καιροσκοπικές τάσεις. Σαν νέος, εκμεταλλεύτηκε την σύγκρουση των δύο αδελφών του για την εξουσία, επιτρέποντας στον μικρότερο από τους δύο να σκοτώσει τον διάδοχο του θρόνου και επεμβαίνοντας αμέσως μετά για να εξοντώσει τον σφετεριστή αδελφό του, κάτι που θα τον νομιμοποιούσε απόλυτα ως τον ηγεμόνα του Κόκκινου Τομέα. Αν και δεν είχε μηχανευτεί την κατάσταση αυτή που τον ανέβασε στον θρόνο, αλλά απλά είχε εκμεταλλευτεί τα γεγονότα, αρχικα αισθάνθηκε άσχημα για την κόρη του αδελφού του, Βιτσέντσο, Ραφαέλλα και αποφάσισε να την μεγαλώσει ο ίδιος. Αργότερα ωστόσο, επηρεασμένος από την γκρίνια της ζηλόφθονος συζήγου του, Κάρμεν, έμεινε άπραγος όσο εκείνη με έντεχνο τρόπο την παρουσίασε ως τρελή, για να της στερήσει τα δικαιώματά της στην εξουσία του πατέρα της, προωθώντας στην διαδοχή τα δικά της παιδιά με τον Βαλέριο. Όταν ο Ιέρων ο Τιμωρός επισκέπτεται τον άρχοντα Βαλέριο στο ανάκτορό του, αυτός εκπλήσεται με το σχέδιο του Ιέρωνα, αλλά, φοβούμενος τους Τιμωρούς, υποχωρεί μπροστά στις απαιτήσεις του, αφήνοντάς τον να χρησιμοποιήσει την ανηψιά του, Ραφαέλλα, ως πιόνι στην σύγκρουσή του με τον Έκτορα Βέρντε.
Βιτσέντσο Ρόγιο*: Ο πατέρας της Ραφαέλλας Ρόγιο και βραχύβιος άρχοντας του Κόκκινου Τομέα. Ο μικρότερος από τα δύο αδέλφια του, επιβουλευόταν την θέση του και κινήθηκε εναντίον του, με σκοπό να τον δολοφωνήσει. Ο δεύτερος αδελφός του, ο μετέπειτα άρχοντας Βαλέριο ωστόσο, καθυστέρησε να σπεύσει σε βοήθειά του, ενώ θα μπορούσε να τον σώσει, αφήνοντας τον φόνο του να λάβει χώρα και επεμβαίνοντας μονάχα για να εξοντώσει τον δολοφόνο όταν πια ήταν αργά, καθιστώντας τον εαυτό του μοναδικό ενήλικα διάδοχο του κόκκινου θρόνου.
Κάρμεν Ρόγιο: Η Κάρμεν Ρόγιο, σύζυγος του άρχοντα Βαλέριο Ρόγιο και ξαδέλφη του άρχοντα Εμπενίζερ Σβαρτς, ζηλεύει παθολογικά την ανηψιά του συζύγου της, Ραφαέλλα, καθώς φοβάται μήπως εκείνη εκτοπίσει τους γιους της από την σειρά της δυναστικής διαδοχής. Έτσι, μετά από αφόρητες πιέσεις, πείθει τον Βαλέριο να της επιτρέψει να διασπείρει την φήμη ότι η είσοδος της Ραφαέλλας στην Αίθουσα της Γνώσης την οδήγησε σε απόλυτη τρέλα, κάτι που θα την καθιστούσε ανίκανη να αναλάβει μελλοντικά τον ρόλο της Τομεάρχη. Αργότερα δε, καταφέρνει να την κλειδώσει μόνιμα στο δωμάτιό της, εκεί που την θεωρεί ακίνδυνη. Ωστόσο, η έλευση του Πάιους του Τιμωρού και η επιμονή του να εντάξει την Ραφαέλλα στα σχέδιά του για κυριαρχία, ξυπνάνε και πάλι την ζήλια της Κάρμεν που τώρα πια φοβάται ότι η Ραφαέλλα μπορεί να κερδίσει την εύνοια των Τιμωρών και άρα μεγαλύτερη δύναμη και εξουσία απ' όση εκείνη της στέρησε. Έτσι, αποφασίζει, διακριτικά βέβαια, να υποσκάψει το σχέδιο του Ιέρωνα, μεταφέροντας κρυφά πληροφορίες στον ξάδελφό της, Εμπενίζερ Σβαρτς.
Μάρκο Ρόγιο: Ο μεγαλύτερος από τους γιους του άρχοντα Βαλέριο και της Κάρμεν Ρόγιο, τον οποίο και προορίζουν για διάδοχο μια μέρα του πατέρα του, όταν ενηλικιωθεί.
Ονόριο Ρόγιο: Αδελφός των Βιτσέντσο και Βαλέριο. Διψασμένος για την τομεαρχική εξουσία του αδελφού του, Βιτσέντσο και χωρίς ηθικούς φραγμούς, οργανώνει και εκτελεί την δολοφονία του άρχοντα Βιτσέντσο, δευτερόλεπτα πριν πριν και ο ίδιος τον θάνατο από τον αδελφό του Βαλέριο, ο οποίος πολύ βολικά για τον ίδιο, φτάνει για να εκδικηθεί τον θάνατο του αδελφού τους όταν πλέον είναι πια αργά, τιμωρώντας μεν τον δολοφόνο του, εξασφαλίζοντας δε για τον εαυτό του την θέση του Τομεάρχη.
Ραφαέλλα Ρόγιο: Η Ραφαέλλα Ρόγιο είναι η μοναχοκόρη του δολοφονημένου άρχοντα Βιτσέντσο Ρόγιο. Η είσοδός της στην Αίθουσα της Γνώσης της δημιουργεί κατάθλιψη και κλειστοφοβία, κάτι που η θεία της, Κάρμεν, εκμεταλλεύεται, παρουσιάζοντας την κατάστασή της σαν τρέλα, προκειμένου να την εκτοπίσει από την σειρά διαδοχής και να την φυλακίσει στο δωμάτιό της. Ωστόσο, η επίσκεψη του Ιέρωνα του Τιμωρού θα αλλάξει τα δεδομένα, όταν αυτός θα θελήσει να την στρατολογήσει στα σχέδιά του και της υπόσχεται κάτι στο οποίο εκείνη δεν θα μπορούσε να αρνηθεί: μία ιδιωτική έξοδο από τα Τάρταρα. Με έντεχνο τρόπο και με την υποστήριξη του Ιέρωνα του Τιμωρού, τοποθετείται ως ανακτορική σύμβουλος στο πράσινο ανάκτορο. Όμως, η γνωριμία της με τον Έκτορα Βέρντε έχει ως αποτέλεσμα να αρχίσει να αναπτύσσει αισθήματα για εκείνον και να αμφιβάλλει για το κατά πόσον όφειλε πραγματικά πίστη στους Τιμωρούς. Μόνο που είναι εξ αρχής προδιαγεγραμμένο ότι δεν μπορεί να αντισταθεί στις τεράστιες δυνάμεις που την ελέγχουν.
Φρανκ Ρόγιο: Ο μικρότερος από τους γιους του άρχοντα Βαλέριο και της Κάρμεν Ρόγιο.
Οίκος Σβαρτς (Μαύρος Τομέας)
Εμπενίζερ Σβαρτς: Ο άρχοντας Εμπενίζερ Σβαρτς είναι ένας από τους ισχυρότερους ανθρώπους στα Τάρταρα και παράλληλα ένας σκληρός καιροσκόπος και ορκισμένος αντίπαλος του Έκτορα Βέρντε. Έχει συμμαχήσει μεν με τους Τιμωρούς, αλλά η συμμαχία του αυτή είναι προσωρινή, καθώς και ο ίδιος στην πραγματικότητα δεν τους συμπαθεί, όπως δεν συμπαθεί και τίποτα που μπορεί να περιορίσει την εξουσία του. Στόχος του, να επωφεληθεί από την σύγκρουση της παράταξης του Βένρτε με τους Τιμωρούς, ώστε στην συνέχεια να πολεμήσει ενάντια σε όποια παράταξη από τις δύο επικρατήσει.
Ίρμα Σβαρτς: Η ορφανή από μητέρα, μικρή κόρη του άρχοντα Εμπενίζερ που αποτελεί την μεγάλη του αδυναμία και ίσως το τελευταίο στοιχείο που τον δένει με την ανθρωπιά του. Ο φόβος του για το καλό της κόρης του είναι ένα από τα τελευταία εμπόδια που τον συγκρατούν από το να κινηθεί ενάντια στους Τιμωρούς (βέβαια με κίνητρα λιγότερο αγαθά από αυτά του Έκτορα Βέρντε), αλλά μία απερίσκεπτη κίνηση της ξαδέλφης του, Κάρμεν Ρόγιο, θα τον φέρει προ τετελεσμένου, μην αφήνοντάς του άλλη λύση για να προστατέψει την κόρη του.
Έκπτωτοι Οίκοι (που πλέον δεν έχουν ζωντανούς απογόνους)
Πέδρο ο Τρελός*: Προσωπικότητα που έζησε μετά την Κάθοδο στα Τάρταρα, αλλά πάνω από 100 χρόνια πριν τον καιρό της μητέρας Λιζ και του Έκτορα Βέρντε. Η είσοδός του στην Αίθουσα της Γνώσης διατάραξε μεν την ψυχολογία του, αλλά με τρόπο τέτοιο ώστε να καταστεί επικίνδυνος για το ιερατείο της μητέρας θεάς και για τους άλλους τομεάρχες -μία ομολογουμένως σπάνια περίπτωση. Όντας μοναχογιός δύο Τομεαρχών και κληρονομώντας και τον Τομέα του πεθερού του, συγκέντρωσε υπό την εξουσία του τρεις ισχυρούς Τομείς των Ταρτάρων και μία τεράστια στρατιωτική δύναμη, την οποία χρησιμοποίησε στην προσπάθειά του να κατακτήσει τα Τάρταρα και να καταστεί Άρχοντας των Ταρτάρων και θεός στην θέση της μητέρας θεάς. Ωστόσο, οι υπόλοιποι τομεάρχες και το ιερατείο θέσπισαν την Παγκόσμια Στρατιά, η οποία συνάχθηκε και τον κατανίκησε. Έκτοτε απαγορεύτηκε με ιερό νόμο ένα άτομο να είναι τομεάρχης σε παραπάνω από έναν τομέα.
Κάστα των Γιατρών
Δόκτωρ Μέλανυ Λιν*: Ανακτορική γιατρός του Πορτοκαλί Τομέα και παράνομη σχέση του εκλιπόντος Τομεάρχη Λόυί Ντ' Οράνζ. Θανατώθηκε από τον σφετεριστή Ζαν, μετά την δολοφονία του αδελφού του και την άνοδό του στον θρόνο, υπό το πρόσχημα της τήρησης των ιερών νόμων.
Δόκτωρ Πίτερ: Ανακτορικός γιατρός και στενός φίλος και σύμβουλος του Έκτορα Βέρντε. Όταν η Λιζ αιχμαλωτίζεται από την Τζούλια Γκρέυ, ο Έκτορας πετυχαίνει να τον στείλει κοντά της, με πρόσχημα το δικαίωμά του να επιβλέπει την ιατρική φροντίδα του αγέννητου διαδόχου του (που η Λιζ κυοφορεί). Πρόκειται για έναν από τους λίγους στενούς φίλους που έχει η Λιζ στο γκρίζο ανάκτορο και ίσως ο μόνος που συνεχίζει να σκέπτεται καθαρά παρά την ένταση των γεγονότων και την χειριστική συμπεριφορά του Τόμπιν Γκρέυ.
Δόκτωρ Σμιντ: Πρώτη βοηθός του δόκτορος Πίτερ, η οποία αναλαμβάνει το ανακτορικό ιατρείο, όσο ο δόκτωρ Πίτερ βρίσκεται σε αποστολή στο γκρίζο ανάκτορο, για να γιατροπορεύει την έγκυο μητέρα Λιζ που περιμένει το παιδί του Έκτορα Βέρντε και κατά συνέπεια διάδοχο του πράσινου θρόνου.
Κάστα των Πολεμιστών
Σωματοφύλακας Τζωρτζ*: Σωματοφύλακας της Τζούλιας Γκρέυ, όταν ήταν νεαρή. Οι δυο τους ενεπλάκησαν σε μία παράνομη σχέση που όμως δεν είχε συναισθηματικό βάθος καθώς πατούσε στο πάθος και στην διέγερση που προξενεί ο κίνδυνος. Όταν ωστόσο η σχέση αποκαλύφθηκε, η Τζούλια προτίμησε να σώσει τον εαυτό της, κατηγορώντας τον Τζωρτζ για βιασμό, κάτι που έσωσε την ίδια, αλλά οδήγησε στην παραδειγματική, ιδιαίτερα σκληρή τιμωρία του ίδιου του Τζωρτζ και της οικογένειάς του.
Υπασπιστής Άρθουρ Λώρενς: Ο υπασπιστής Άρθουρ Λώρενς είναι ένας από τους πλέον διακεκριμένους πολεμιστές στα Τάρταρα και πιστός φίλος του Έκτορα Βέρντε, ο οποίος τον στέλνει με την ιδιότητα του σωματοφύλακα στο γκρίζο ανάκτορο, για να προστατεύει την Λιζ και το αγέννητο παιδί της. Αυτό που δεν γνωρίζει είναι ότι ο Άρθουρ βρίσκεται σε μία διαρκή εσωτερική σύγκρουση, καθώς έχει αρχίσει να αναπτύσσει ανομολόγητα αισθήματα για την Λιζ, τα οποία έρχονται σε αντίθεση με την πίστη του απέναντι στον άρχοντα και φίλο του. Σύντομα ωστόσο, οι εχθροί τους θα ανακαλύψουν αυτό το καλά κρυμμένο μυστικό και θα θελήσουν να το αξιοποιήσουν με γνώμονα το δικό τους συμφέρον.
Υπασπιστής Γκρέγκορυ Μάξγουελ: Το δεξί χέρι της Τζούλιας Γκρέυ που διοικεί τον γκρίζο στρατό για λογαριασμό της και αναλαμβάνει προσωπικά υποθέσεις κατασκοπείας για λογαριασμό της γκρίζας αρχόντισσας. Είναι ένας από τους ελάχιστους πολεμιστές που ακόμα και ο Άρθουρ Λώρενς θα θεωρούσε έναν πραγματικά τρομερό αντίπαλο.
Κάστα των Εργατών
Άλεκ ο αρχιμάγειρας: Αρχιμάγειρας στο γκρίζο ανάκτορο και άτομο ιδιαίτερα πιστό στην επαναστατική διδασκαλία της μητέρας Λιζ. Το γεγονός αυτό δεν περνά απαρατήρητο από τον Τόμπιν Γκρέυ, ο οποίος βρίσκει τον τρόπο να τον εμπλέξει στα σχέδιά του.
Ενριέττα*: Υπήρξε νεαρή υπηρέτρια του γκρίζου ανακτόρου, στην υπηρεσία της Σαμάνθας Γκρέυ, πριν ακόμα ο πατέρας Μπεν γίνει ιερέας. Ο Τόμπιν Γκρέυ, τον καιρό της ενηλικίωσής του, είχε αρχίσει να τρέφει αισθήματα για την Ενριέττα, τα οποία όπως αποδείχθηκε δεν ήταν μονόπλευρα και οδήγησαν τους δύο σε έναν παθιασμένο, απαγορευμένο έρωτα. Το μυστικό της σχέσης τους έμεινε εφτασφράγιστο, μέχρι που η Ενριέττα έμεινε έγκυος από τον Τόμπιν, ο οποίος αποφάσισε να την κλέψει και να διαφύγουν κάπου που κανείς δεν θα μπορούσε να τους απαγορεύσει να ζήσουν τον έρωτά τους. Η Σαμάνθα ήταν από τους λίγους που ήξεραν τι συνέβαινε και η Ενριέττα την αποχαιρέτισε για να φύγει με τον Τόμπιν. Την ίδια νύχτα όμως, η Τζούλια μαθαίνει το μυστικό και το καταδίδει στον πατέρα τους, Κάηλ Γκρέυ, ο οποίος συλλαμβάνει και εκτελεί, κατά τις απαιτήσεις του ιερού νόμου, την Ενριέττα, προσπαθώντας να κουκουλώσει τις φήμες που ενέπλεκαν τον Τόμπιν και έκαναν λόγο για το περίφημο "όνειδος των Γκρέυ." Εδώ έχει τις ρίζες του και το βαθύ μίσος που τρέφει ο Τόμπιν για την αδελφή του, Τζούλια, μέχρι και τον καιρό της πλοκής του βιβλίου, δεκαετίες μετά.
Ολύνα: Περίπου συνομήλικη φίλη του έφηβου Τζέφρυ του σιδερά, εργαζόμενη ως υπηρέτρια στο γκρίζο ανάκτορο. Η συμπεριφορά της απέναντί του αλλάζει απότομα μετά από τα γεγονότα που οδηγούν σε μία δύσκολη ιατρική επέμβαση που θα αλλάξει για πάντα την ζωή του με παραπάνω από έναν τρόπους.
Τζέφρυ ο σιδεράς: Ένας ταπεινός, έφηβος σιδεράς που ζει και εργάζεται στο γκρίζο ανάκτορο. Είναι απόλυτα αφοσιωμένος στην επαναστατική διδασκαλία της μητέρας Λιζ, ενώ από μικρός έχει μεγαλώσει υπό την προστασία του τοπάρχη Τόμπιν Γκρέυ, ο οποίος έχει φροντίσει να του προσφέρει ένα αισθητά καλύτερο επίπεδο ζωής και μόρφωσης σε σχέση με τους συνομηλίκους του εργάτες. Ωστόσο, σύντομα αποκαλύπτεται ότι η εύνοια αυτή του Τόμπιν απέναντί του πατάει σε ένα παλιό, καλά κρυμμένο μυστικό της οικογένειας Γκρέυ που ήξερα μονάχα ο πατέρας Μπεν, η Σαμάνθα Γκρέυ και ο ίδιος ο Τόμπιν.
Οι Παλαιοί**
Δημήτρης Ελευθεράκης: Ένας από τους καλύτερους διδακτορικούς φοιτητές του δόκτορος Στράους και καρδιακός φίλος του Μπιλ Ο' Νιλλ, με καταγωγή από την Κρήτη. Μετά την επίθεση των Τιμωρών, δούλεψε μαζί με τον δόκτωρα Στράους για το Πρόγραμμα Κριός, από την μυστική τους βάση, κάτω από τις ελβετικές Άλπεις. Ωστόσο, οι Τιμωροί προειδοποιήθηκαν από τον Υπερυπολογιστή τους ότι ο συγκεκριμένος Παλαιός είχε αρκετές πιθανότητες να σπάσει το Φράγμα του Θανάτου, επιτρέποντας στην ανθρωπότητα να διαφύγει. Έστειλαν λοιπόν έναν πράκτορά τους να διεισδύσει στην βάση κάτω από τις Άλπεις και να δολοφονήσει εν ψυχρώ τον Δημήτρη, μπροστά στα μάτια των φίλων και συναδέλφων του. Προτού πεθάνει ωστόσο, ο Δημήτρης είχε δηλώσει συμμετοχή σε ένα πρόγραμμα ψηφιακής αθανασίας, ανυποψίαστος τότε ότι χρόνια μετά, ο Ιερός Τιμόθεος ο Θεολόγος θα χρησιμοποιούσε αυτό το ίδιο εικονικό matrix, για να δομήσει τον τρομερό κόσμο της Αίθουσας της Γνώσης, υποχρεώνοντας τον Δημήτρη και όσους άλλους νεκρούς Παλαιούς είχαν καταφύγει εκεί, να ζουν ξανά και ξανά την συντέλεια του κόσμου τους για πάντα. Όταν η Λιζ αναγκάστηκε να επισκεφτεί την Αίθουσα της Γνώσης, στο ομώνυμο βιβλίο, γνώρισε τον Δημήτρη, ο οποίος την βοήθησε να περιορίσει την ζημιά που το σύστημα εκείνο της εικονικής πραγματικότητας θα μπορούσε να της προξενήσει. Ωστόσο, ένα κομμάτι της συνείδησης του Δημήτρη, ένα υπόλειμμά, σύμφωνα με την ορολογία των Παλαιών, θα εντυπωνόταν στο μυαλό της Λιζ και θα λειτουργούσε ως ηθική πυξίδα για εκείνη σε μία εποχή που οι δυσοίωνες καταστάσεις έμοιαζαν να απαιτούν σκληρά μέτρα...
Δόκτωρ Στράους: Ένα από τα πιο φωτισμένα μυαλά της εποχής πριν την Κάθοδο στα Τάρταρα και συντονιστής του αρχαίου Προγράμματος Κριός που απέβλεπε στην σωτηρία της Ανθρωπότητας. Κατέβαλε τεράστιες προσπάθειες να βγάλει την Γη από μία απελπιστική κατάσταση, συντονίζοντας τις δράσεις του από ένα υπόγειο κέντρο επιχειρήσεων, βαθιά κάτω από τις Άλπεις, σε συνεργασία με καταξιωμένους επιστήμονες, αλλά και με τις δυνάμεις του στρατού. Ωστόσο, οι προσπάθειές του απέβησαν άκαρπες και η Επιφάνεια δεν μπόρεσε να σωθεί.
Μπιλ Ο' Νιλλ: Ένας από τους καλύτερους διδακτορικούς φοιτητές του δόκωρος Στράους και φίλος του Δημήτρη Ελευθεράκη, με καταγωγή από την Ιρλανδία. Η επίθεση των Τιμωρών, τον βρήκε στον Καναδά και με δεδομένο το ότι για χρόνια τα διατλαντικά ταξίδια είχαν καταστεί επικίνδυνα, δεν ξαναείδε τον Δημήτρη, καθώς αυτός δολοφονήθηκε από τους Τιμωρούς. Συνέβαλλε και εκείνος, όπως μπορούσε, στο ανεπιτυχές Πρόγραμμα Κριός, ενώ συνεργάστηκε πολιτικά με τον κατά πολύ νεότερό του, Πέρσιους Βέρντε. Όταν το Πρόγραμμα Κριός εγκαταλήφθηκε, δούλεψε και για το Πρόγραμμα Τάρταρος, πετυχαίνοντας να εγκαταστήσει τον γιο του ως έναν από τους πρώτους Τομεάρχες, μία τιμή που ο ίδιος δεν πρόλαβε να χαρεί, λόγω του θανάτου του από γηρατειά πριν την ολοκλήρωση του πολυετούς Προγράμματος. Λόγω της τεράστιας επιρροής της θρησκείας της μεγάλης μητέρας θεάς, η οποία πέτυχε να οριστεί οι αλλόθρησκοι να μην έχουν δικαίωμα να σωθούν στα Τάρταρα, μαζί με τους "πιστούς", ο Μπιλ και τα παιδιά του, προσχώρησαν τυπικά στην θρησκεία της μητέρας θεάς, χωρίς ωστόσο να εγκαταλείψουν πραγματικά την χριστιανική τους πίστη (ως ένθερμοι Καθολικοί που ήταν). Οι απόγονοι του στα Τάρταρα, αναγκάστηκαν (χάριν πολιτικής αναγκαιότητας) να αλλάξουν το οικογενειακό όνομα Ο' Νιλλ σε Γκρέυ, ώστε το όνομά τους να συνδέεται με τον Τομέα τους, που ονομάστηκε τότε Γκρι Τομέας. Ωστόσο, ελάχιστες από τις ιδιοτροπίες των Ο' Νιλλ επέζησαν στους Γκρέυ της εποχής της Λιζ και του Έκτορα Βέρντε, μεταξύ των οποίων -πρέπει να αναφέρουμε- την αγάπη τους για τα παλιά βιβλία και για εκείνο το αρχαίο παιχνίδι στρατηγικής που οι Παλαιοί ονόμαζαν σκάκι.
Πέρσιους Βέρντε: Γενάρχης του Οίκου Βέρντε και πρώτος τομεάρχης του πράσινου Τομέα. Πριν την κάθοδο στα Τάρταρα και όταν όλα έδειχναν πως το Πρόγραμμα Κριός, είχε αποτύχει, δούλεψε για το σχέδιο Β που ονομαζόταν και Πρόγραμμα Τάρταρος. Συγκρούστηκε σφοδρά με τον Ιερό Ματθαίο τον Θεολόγο, ο οποίος διαφωνούσε με την αρχική του ιδέα να εγκατασταθεί στα Τάρταρα μία Αίθουσα της Γνώσης. Τελικά όμως, προέκυψε συμφωνία μεταξύ των δύο πλευρών. Η Αίθουσα της Γνώσης θα εγκαθίστατο και θα λειτουργούσε κανονικά στα Τάρταρα, αλλά θα βρισκόταν υπό τον άμεσο έλεγχο του ιερατείου της μητέρας θεάς, του οποίου Ανώτατος Ιερέας ήταν τότε ο Ιερός Ματθαίος ο Θεολόγος.
Οι Τιμωροί
Αντιβασιλέας Πάιους: Εγγονός του Ιερού Ματθαίου του Θεολόγου και τρομερά φιλόδοξος. Βασίζεται στην καταγωγή του και στην ικανότητά του στην ίντριγκα, προκειμένου να ανέλθει ιεραρχικά μεταξύ των Τιμωρών των Ταρτάρων. Στόχος του είναι να ανέλθει πολύ ψηλά, ει δυνατόν ως ο ηγέτης των απανταχού Τιμωρών και η οριστική λύση του ανθρώπινου προβλήματος φαντάζει στα μάτια του, ως ο ιδανικός τρόπος για να το πετύχει. Και η εξέγερση των Βέρντε και Ντ' Οράνζ του έδωσε την τέλεια δικαιολογία για να πιέσει όσο περισσότερο μπορούσε τον Τοποτηρητή Ιέρωνα, να σκεφτεί σοβαρά το ενδεχόμενο της καταστροφής των Ταρτάρων με πυρηνικά όπλα και της πλήρους εξόντωσης της ανθρωπότητας που ζει περιορισμένη σε αυτά. Ο Ιέρων όμως δεν συμφωνεί με τα υπερβολικά δραστικά αυτά μέτρα, κάτι που τους φέρνει σε αντίθεση. Για να προωθήσει τον σκοπό του πάντως, ο Πάιους οργανώνει την καταστροφή του Οίκου Ιντύχο, στρέφοντας τον γηραιό άρχοντα Βλαντ, κατά όλων του των ενηλίκων συγγενών και έπειτα δολοφονόντας τον, όταν δεν υπήρχε πια κανείς άλλος ζωντανός Ιντύχο, πέραν του ανήλικου Κωνσταντίν, του οποίο ο ίδιος ο Πάιους θα μπορούσε να οριστεί Αντιβασιλέας. Κατόπιν αυτού, οργάνωσε το λουλακί ανάκτορο, σαν μία ισχυρή στρατιωτική βάση των Τιμωρών, μέσα στην οποία κατασκεύασε το όπλο που κατά την κρίση του θα μπορούσε να φέρει το τέλος του ανθρώπινου προβλήματος. Μόνο που, η διεστραμμένη του, σαδιστική φύση τον οδήγησε στο να κακοποιήσει τον μικρό Κωνσταντίν, ο οποίος τελικά του ξεφεύγει και ζητά ασυλία από τον Έκτορα Βέρντε, δίνοντάς του μία περίτρανη, ιατρικά μετρήσιμη απόδειξη, ότι οι Τιμωροί δεν είναι τα αγγελικά πλάσματα που τους παρουσιάζουν οι γραφές της θρησκείας της μεγάλης μητέρας θεάς.
Ιερός Τιμόθεος ο Θεολόγος*: Ο θεμελιωτής της πίστης στην μεγάλη μητέρα θεά, ο οποίος έζησε τα χρόνια της Καθόδου στα Τάρταρα. Οι περισσότεροι από τους κατοίκους των Ταρτάρων εξακολουθούν να προσεύχονται σε αυτόν, ακόμα και αρκετούς αιώνες μετά τον θάνατό του. Φιλονίκησε με τον άρχοντα Πέρσιους Βέρντε, καθώς ήθελε να αποφύγει την εγκατάσταση στα Τάρταρα της Αίθουσας της Γνώσης, κάτι που ωστόσο δεν κατάφερε να αποφύγει τελείως. Σύμφωνα με τα απόκρυφα ημερολόγια του Πέρσιους Βέρντε όμως, ο Ιερός Ματθαίος προσπάθησε να παρέμβει με κάποιον τρόπο στην λειτουργία της Αίθουσας της Γνώσης, σε μία προσπάθεια να προωθήσει τα δικά του σκοτεινά σχέδια. Βεβαίως, όπως αποδεικνύεται ήδη στο βιβλίο "Η Αίθουσα της Γνώσης", ο Ιερός Ματθαίος δεν είναι τίποτα άλλο από ένας μεταμορφωμένος σε άνθρωπο Τιμωρός, ο οποίος προσπαθεί να διαστρέψει και να υποσκάψει κάθε ανθρώπινη προσπάθεια για σωτηρία, αναγκάζοντας την ανθρωπότητα να υποφέρει, κάτω από έναν άσπλαχνο, αλλά βολικό για το είδος του, θρησκευτικό νόμο.
Κατάσκοπος Ούμπρα: Έμπιστη κατάσκοπος του Αντιβασιλέα Πάιους, με την ικανότητα να αλλάζει μορφές, με έναν τρόπο που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί λιγότερο προσαρμοστικός, αλλά και πιο επικίνδυνος για τους εχθρούς τους απ' όσο εκείνος των αρσενικών Τιμωρών. Αποστέλλεται από τον Πάιους να παραδώσει ένα κρυφό πακέτο που προορίζεται για τον Τόμπιν Γκρέυ και ο Τόμπιν καταφέρνει να στείλει τον Άρθουρ Λώρενς να το παραλάβει, με απρόβλεπτες συνέπειες για τον ίδιο.
Τοποτηρητής Ιέρων: Πρόκειται για τον γηραιότερο και παράλληλα τον ανώτερο ιεραρχικά εν ζωή Τιμωρό στα Τάρταρα. Η ηλικία του, ασύλληπτη για τα ανθρώπινα δεδομένα, είναι τέτοια ώστε κάποτε να έχει γνωρίσει, σαν παιδί, τον ίδιο τον Ιερό Τιμόθεο τον Θεολόγο που έζησε αιώνες παλαιότερα. Αν και το σώμα του είναι εξασθενημένο από το γήρας, το μυαλό του είναι ακόμα ισχυρό. Η πολιτική του απέναντι στους ανθρώπους των Ταρτάρων, χαρακτηρίζεται μεταξύ των ομοίων του ως μάλλον μετριοπαθής, δεδομένου του τεταμένου κλίματος που επικρατεί μετά την διασπορά της αιρετικής διδασκαλίας της μητέρας Λιζ και τον ξεσηκωμό του Έκτορα Βέρντε και του Λουί Ντ' Οράνζ. Σε κάθε περίπτωση δεν θέλει να προβεί σε ακραία μέτρα καταστολής που θα μπορούσαν να καταστρέψουν τα ίδια τα Τάρταρα, όπως τον προτρέπει να κάνει ο Αντιβασιλέας Πάιους, διότι όσο ζει στην ασθενή για τα δικά τους δεδομένα βαρύτητα της Γης, μπορεί ακόμα να περπατάει, μια ικανότητα που το σώμα του δεν θα μπορούσε να υποστηρίξει πια πίσω στον κόσμο των Τιμωρών. Και αυτή είναι και η αιτία που το "κακό" με την εξέγερση του Έκτορα Βέρντε επετράπη να εξελιχθεί τόσο πολύ. Ωστόσο, ο Ιέρων δεν είναι παθητικός. Απλά προσπαθεί να βρει την λιγότερο καταστροφική λύση για να πετύχει το ίδιο αποτέλεσμα, δηλαδή την εξομάλυνση της ανθρώπινης κρίσης. Η διορατικότητά του του επιτρέπει γρήγορα να κατανοήσει ότι αν καταφέρει να σπάσει τον δεσμό που δένει την μητέρα Λιζ με τον Έκτορα Βέρντε, το στρατόπεδο των εχθρών του θα καταρρεύσει εκ των έσω και προς αυτήν την κατεύθυνση κινείται, όταν αποφασίζει να στρατολογήσει την Ραφαέλλα Ρόγιο και να την τοποθετήσει κοντά στον Βέρντε, ενώ η Λιζ κρατείται μακριά του, στο γκρίζο ανάκτορο. Η πολιτική σύγκρουσή του ωστόσο με τον Αντιβασσιλέα Πάιους, ο οποίος δεν μπορεί να διακρίνει την σοφία της στάσης του και διψά για ανθρώπινο αίμα, κινδυνεύει να φέρει τα πράγματα στα άκρα, δημιουργώντας ίσως ένα αγεφύρωτο ρήγμα μεταξύ των Τιμωρών.
* Άτομα που δεν είναι πλέον εν ζωή τον καιρό που ξεκινά η πλοκή της Μούσας της Αναρχίας.
** Όλοι οι Παλαιοί, εξ ορισμού δεν είναι πλέον ζωντανοί, αφού έζησαν αιώνες πριν την έναρξη της ιστορίας μας.